تبليغاتX
سیاه و سپید

سیاه و سپید

 

خدایا

کاش این روزها کمی بیشتر به کره ی خاکی ات نگاه کنی!

 اگر دستی به آسمان سراسر مه گرفته ی اینجا بکشی

لا به لای هجوم غبار گلوله ... زیر انبوه سیاهی ها

درد را میبینی!

حکایت ، حکایت اندوه است

سهمی از خاک بی انتهایت که وطن نامیدیمش ...

که آبش دادیم ... که سبزش کردیم ...

امروز پژمردنش را به تماشا نشسته ایم

امروز خنجر دروغ فرو رفته بر پیکرش ، قصیده ی ویرانی اش را سر می دهیم!

امروز دیگر زیر آسمان وطن یارای نفس کشیدنمان نیست

خدایا

زخم وطن بزرگتر از صبر ماست ... تو مرهم باش ...!

 

پ.ن : وطن پرنده ی پر در خون/وطن شکفته گل در خون/وطن فلات شهید و شب/وطن پا تا به سر خون

                                                     "ندا"

+ سیاه شده درجمعه بیست و نهم خرداد 1388 23:36 توسط |


افتاد آنسان كه برگ

     -آن اتفاق زردـ

                      مي افتد

افتاد

آنسان كه مرگ

   ـآن اتفاق سردـ

                        مي افتد

اما

او سبز بود و گرم كه

                         افتاد!

                                        "قيصر امين پور"

                                                                                                                            "نيوشا"

+ سیاه شده دریکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388 15:34 توسط |


از من تا تو هم کلاغ ها بي قصه مانده اند ،هم پاييز مرده است...دل خوش به چه باشم؟!

از من تا تو آن وقت ها اين قدر دور نبود که دست هايم بوي نا بگيرد...

ببين رخوت اين فصل گند خدا را...

من اين قدر پوسيده نشده بودم که تا دستم را بگيري بيفتد از دستت...تقصير تو بود...

هي بهانه ي بهار را گرفتي ...

خدا قهرش گرفت تا ابد در اين بهار هي بايد بميريم...

به تو گفته بودم پاييز فصل دل من است...

نفرين پاييز اسير بهارمان کرد!

پ.ن:دلم به ابرها خوش است!

                                                                                                                            "نيوشا"

+ سیاه شده درجمعه هشتم خرداد 1388 18:37 توسط |


دنیای من و تو کوچک بود
آنقدر که حتی خلوت ما را تاب نیاورد!
کوچک ...
دور ...
غریب ...
و من امشب اندوه خدا را دیدم
وقتی که آخرین سطر قصه ما را زمزمه می کرد!
تلخی همیشگی یکی بود ها و یکی نبود ها
و هراس ...
که دیگر هیچکس نیست
که یکی نماند ...
که یکی رفت ...

پ.ن۱ : همیشه ماندن دلیل بر دوست داشتن نیست...بعضی ها می روند تا ...

پ.ن۲ : حال ما خوب است اما ... تو باور نکن!

                                                                           " ندا "

+ سیاه شده درشنبه بیست و نهم فروردین 1388 22:44 توسط |


میدانی...؟
انگار
کسی
که نمی دانم که؟
جایی
که نمی دانم کجا؟
در خانه تکانی دلش
مرا
و خاطراتم را
به آوار فراموشی سپرده ست!
"گم گشته ام
کجا....؟
ندیده ای مرا ...؟"*

*حسین پناهی

                                                                 "ندا"

+ سیاه شده درچهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 22:52 توسط |


نيستش...نمي دونم کجاست چه مي  کنه
ولي مي دونم که ندارمش
هيچ وقت نخواستم که تو رو با چشمات به ياد بيارم
نمي خواستم که تو رو تو گم ترين آرزوهام ببينم
نميخواستم بي تو به ديوارا بگم هنوزم دوست دارم
آخه تو هول و ولاي پريشونيه تو رو نداشتن
تو گير و دار اي بابا !دل تو هيچ حالٍ و خوش
اي بي مروت!
ديگه دلي مي مونه که جوره دل کبوتر بتپه که با شما از جون زندگيش بگه
بگه که هنوز زنده اس
اگه صدا صداي منه
نفس اگه نفس تو
بذار که اون خوش غيرتاش بدونن
که دل،دل بابايي ديگه دل نيست،دل نمي شه

 پ.ن:در آستانه ی ۴ ساله شدن عشق به درک پیوست!!

                                                                                                                            "نیوشا"

+ سیاه شده درجمعه هجدهم بهمن 1387 22:53 توسط |


نگاه کن...دنیا مکثی کرده ست کوتاه
و برای لحظه ای زمان ایستاده ست...و زمین نیز
ما را ببین که نشسته آرامیده ایم کنار هم...اما
مرا ببین و فاصله را و...دورترها خودت را...و برای یک بار هم که شده تلخی این همه فاصله را مزه مزه کن
زهر کشنده ای نیست...که اگر بود پیش تر ها من پوسیده بودم
ترس از دست دادن این لحظه اگر نبود...عاشقانه هایم را چشم در چشمت می خواندم! من اما می دانم لحظه که تمام شود...گم می شوم...گم می شوی...من می مانم و تنهایی و این همه فاصله!
پس تا لحظه باقیست...دستت را به دستم بده
می خواهم لحظه که تمام شد...یکی مان در دنیای دیگری باشد
یا من در دنیای دور تو...و یا تو در دنیای نزدیک من
من از فاصله دلگیرم اما...از این لحظه یک دنیای مشترک زاده خواهد شد!

  پ.ن ؛ اگر دنیای مشترکی باشد! 

                                                               "ندا"     

+ سیاه شده درپنجشنبه دهم بهمن 1387 11:47 توسط |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

خالی بود...
خالی خالی
و هبوطش را بر پرده ی سپید
با جامگان سیاه
رخ می نمود...


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

خرداد 1388

فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385


نویسندگان


ندا
نیوشا


پیوندها

مطرود(غریبه)
رانیتیدین
گل پسر
پاگرد
بانو ژسلین
درتی پرتی تینگز
مهر و ماه
دل نوشته های من
بارستین
نیمه ی خالی لیوان
طعم گس خرمالو
اينجا ميتونه يه خونه باشه
اُسکلیسم
تخته سياه
قصه های عامه پسند
ستاره مشرق زمین
عادت می کنیم
دست نوشته هاي يك بيمار رواني
نقطۀ پایان
کرم دندون
این چند نفر
خط خطی های یک نقاش
Coffee Cigarette
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin