عشق را در پستوی خانه ات چرا؟
که در دستانت نهان کن!
و دستان زمستانی مرا پناه باش
آبرو بده به عشق دخترکی که زندگی اش را همه در بند بند انگشتان تو پنهان کرده...
دستانم کولی شده اند
سرگردان یک مشت عشق
                       دستانت را دریغ مکن...

پ.ن : همراه با شرمندگی فراوان از تاخیر !

                                                                                                                            " ندا "